Parels en oesters

tekst: Steltman Juwelier

De mystieke schoonheid van parels heeft de mens altijd aangesproken. Met hun fraaie glans en pure natuurlijke vorm symboliseren ze vrouwelijkheid en onschuld.

Al in de oudheid werd er naar pareloesters gedoken in de Rode Zee. Iedere oester werd zorgvuldig geopend in de hoop een prachtige parel aan te treffen. Maandruppels werden ze wel genoemd en ze fascineren ons dus al eeuwenlang.

Iedereen weet: parels komen uit oesters. Maar is dat eigenlijk wel zo? In principe kunnen parels gevormd worden in allerlei weekdieren. Maar voor het ontstaan van echte mooi glanzende parels zijn weekdieren nodig die parelmoer produceren, een mengsel van kalk (aragoniet) en eiwit (conchine). Een beperkt aantal tweekleppige weekdieren voldoet aan deze eis. De zg. pareloesters (pinctada soorten) die in zee leven en bepaalde zoetwater mosselen. Er zijn echter ook parels die niet uit parelmoer bestaan, zoals de roze conch parels die in de schelp van een zeeslak worden gevormd.

Hoe ontstaat dan een parel ? Als een bepaald deel van het weekdier geïrriteerd raakt, bv. door het binnendringen van een parasietje, dan wordt dit ingekapseld door laagjes parelmoer. Dat kan gebeuren tegen de wand van de schelp (blisterparel) of in het weekdier zelf, zodat een vrije parel ontstaat. Orientparel zei men vroeger. Deze kan grillig van vorm zijn (baroque), druppelvormig en soms perfect rond. Dat is echter een zeldzame gebeurtenis: slechts één op de 15.000 pareloesters in de natuur bevat een parel !

Kunnen parels nu ook voorkomen in onze consumptie-oesters ? Ja, maar dat is uiterst zeldzaam. Hoewel, ieder jaar rond kerst staat er wel een bericht in de Franse kranten dat iemand een tand heeft stukgebeten op een parel ! Ook in onze mosselen komen wel eens kleine pareltjes voor. Maar dat zijn eigenlijk meer kalkbolletjes, zonder de mooie glans van een echte parel...

Het magazine online bestellen kan HIER